Jak działa filtr wstępny i dlaczego jest potrzebny
Filtr wstępny chroni wymiennik ciepła i drogie filtry dokładne przed dużymi cząstkami zanieczyszczeń. Podstawowy materiał filtracyjny klasy G3 lub G4 przechwytuje kurz, pył i drobne owady. Wymiana wstępnego filtra jest tania, więc regularne przeglądy co 3–6 miesięcy i wymiana co 6–12 miesięcy utrzymują niskie straty energii oraz długi czas pracy rekuperatora.
Filtry G3 i G4 są certyfikowane zgodnie z normami EN 779/ISO 16890. Włóknina ukształtowana w panele lub koce zatrzymuje cząstki powyżej 10 µm w przypadku klasy G3 oraz powyżej 4 µm dla klasy G4. Wyższe klasy, takie jak M5/M6, usuwają drobniejszy pył powyżej 1 µm i 0,4 µm, a filtry F7–F9 wychwytują PM2.5 i zarodniki pleśni. W praktyce filtry G3–G4 stosuje się w rolach wstępnych, a filtrowanie precyzyjne (M i F) pozostawia się droższym wkładom końcowym.
Klasy filtrów wstępnych i zastosowanie
Tabela poniżej podsumowuje klasy filtrów wstępnych i typowe zastosowania. Klasy wyższe zwiększają skuteczność kosztem większego oporu powietrza – dlatego konfiguracja powinna być dobrana do realnego zanieczyszczenia oraz mocy wentylatora.
| Klasa filtra |
Zakres cząstek |
Zastosowanie |
Odmiana ISO |
| G3 (Coarse 45 %) |
zatrzymuje cząstki większe niż ≈10 µm |
ochrona wymiennika w obszarach o niskim zapyleniu, budynki poza dużymi miastami |
ISO Coarse 45 % |
| G4 (Coarse 60 %) |
zatrzymuje cząstki większe niż ≈4 µm |
systemy w miastach, ochrona przed pyłem, owadami i grubszym kurzem |
ISO Coarse 60 % |
| M5/M6 (ePM10 50–70 %) |
usuwa pył drobny powyżej 1 µm (M5) i 0,4 µm (M6) |
pomieszczenia o większych wymaganiach higienicznych, warsztaty, biura |
ISO ePM10 50–70 % |
| F7–F9 (ePM1 50–85 %) |
usuwa PM2.5, zarodniki pleśni i bakterie |
filtracja dokładna; stosowana w walce ze smogiem i dla alergików |
ISO ePM1 50–85 % |
Dobór klasy zależy od lokalizacji i grubości portfela. Mały dom w czystej okolicy często będzie korzystał z G4 jako taniego wstępnego medium, a użytkownicy w centrach miast sięgną po F7–F9.
Ranking popularnych filtrów wstępnych
1. Zestawy panelowe dla popularnych rekuperatorów
Wymienne panele G3/G4 do rekuperatorów Wanas, Zehnder czy Thessla są najczęściej sprzedawanymi filtrami wstępnymi. Niektóre zestawy oferują kombinację G4 + F7 w jednej ramce: wkład G4 zatrzymuje większe zanieczyszczenia, a część F7 eliminuje pył drobny (PM2.5).
Tu znajdziesz filtry wstępne do rekuperacji, które dostępne są w kompletach i są one kompatybilne z rekuperatorami różnych marek. Oferujemy w nich zarówno oryginalne wkłady, jak i zamienniki z bezpiecznych włóknin.
2. Filtry stożkowe FSA jako wstępne
Stożkowe wkłady na anemostaty FSA (G3) są wygodną opcją wstępnej filtracji bezpośrednio w punkcie wywiewu. Kształt stożka zwiększa powierzchnię filtracyjną i redukuje straty ciśnienia. Zanieczyszczenia, takie jak kurz, owady i tłuszcze, osadzają się na włókninie, co zabezpiecza kanały oraz filtr główny. Dostępne średnice od 80 do 200 mm pozwalają dopasować element do każdego anemostatu. Wkłady FSA montuje się na wywiewach i opcjonalnie nawiewach, aby uniknąć brudnych śladów wokół anemostatów. Regularny przegląd raz na kilka miesięcy oraz wymiana zależnie od stopnia zabrudzenia zapewnia długie życie całego systemu.
3. Wstępne maty plisowane G4
Dla użytkowników chcących wymieniać filtry tanim kosztem dobrym wyborem są plisowane maty G4. Oferujemy je w rolkach, z których można wycinać wkłady do rozmaitych central. Umożliwiają one dopasowanie do niestandardowych wymiarów rekuperatora. Dzięki gęstemu plisowaniu powierzchnia filtracyjna rośnie, a żywotność wydłuża się.
4. Wstępne wkłady CleanPad do urządzeń typu „box”
W niektórych centralach, zwłaszcza małych jednostkach decentralnych, stosuje się wymienne wkłady wstępne w formie ramek CleanPad. Tego typu produkt łączy klasę G4 z bardzo gęstym splotem, zapewniając ochronę przy niskim poborze mocy wentylatora.

Jak dbać o filtry i instalację?
Zabrudzone filtry wstępne powodują wzrost oporów powietrza, który przekłada się na większe zużycie energii i spadek wydajności. Specjaliści zalecają kontrolę wkładów co 3–6 miesięcy i ich wymianę co 6–12 miesięcy, w zależności od poziomu zanieczyszczenia. Poza regularną wymianą należy utrzymywać czystość czerpni i wyrzutni oraz sprawdzać stan kanałów. W miejscach o wysokim zapyleniu można rozważyć montaż filtrów stożkowych w anemostatach i dodatkowych filtrów węglowych, które neutralizują nieprzyjemne zapachy.